Skip to content

← नेपाली: शब्ददेखि साहित्यसम्म

भावविस्तार र व्याख्या

सिर्जनात्मक लेखन: भावविस्तार र व्याख्या

टोलको नाली महिनौँदेखि थुनिएको थियो। हरेक घर “नगरपालिकाले सफा गर्ला” भनेर पर्खिरह्यो। एक शनिवार बिहान दुई चार जना युवा कोदालो र बेल्चा लिएर निस्के। हेर्दाहेर्दै छिमेकी पनि जम्मा भए, र दिउँसोसम्म नाली सफा भयो। साँझ हजुरआमाले भन्नुभयो, “एकले थुकी सुकी, सयले थुकी नदी।”

तपाईँले उखानको अर्थ तुरुन्तै बुझ्नुभयो: एक्लैले गर्दा केही हुँदैन, धेरै मिले ठुलो काम हुन्छ। तर परीक्षामा “भावविस्तार गर्नुहोस्” भनेर चार अङ्कको प्रश्न आयो भने यही एक वाक्यको अर्थले पुग्दैन। उखानले किन यस्तो भन्छ, जीवनमा यसका कस्ता उदाहरण छन्, र यसबाट के सिक्ने भन्ने कुरा पनि खोल्नुपर्छ। छोटो भनाइमा खुम्चिएको अर्थलाई खोलेर अनुच्छेदमा फैलाउने यही कामलाई भावविस्तार भनिन्छ।

भावविस्तार भनेको के हो?

कुनै कुनै भनाइ बिउजस्ता हुन्छन्। साना देखिन्छन्, तर भित्र ठुलो रुखको सम्भावना बोकेका हुन्छन्। उखान, कविताका पङ्क्ति र लेखकका सूक्तिजस्ता वाक्य यस्तै हुन्। एकले थुकी सुकी, सयले थुकी नदीमा थुक र नदीको मात्र कुरा छैन। यसमा एकताको शक्तिबारे पूरै विचार अटाएको छ। त्यो विचार खोलेर देखाउनु भावविस्तार हो।

भावविस्तार र सारांश उल्टो दिशाका काम हुन्:

सारांश भावविस्तार
के दिइन्छ लामो अनुच्छेद एउटा पङ्क्ति वा भनाइ
के गर्ने छोट्याउने, मूल भाव मात्र राख्ने फैलाउने, लुकेको अर्थ खोल्ने
उदाहरण हटाइन्छन् थपिन्छन्
लम्बाइ मूलको एक तिहाइ मूलभन्दा धेरै गुणा लामो

भावविस्तारमा दुई तहको अर्थ हुन्छ। सोझो अर्थ शब्दले सिधै भन्ने कुरा हो: एक जनाको थुक तुरुन्तै सुक्छ। लुकेको अर्थ (भाव) त्यो शब्दले सङ्केत गर्ने विचार हो: एक्लो प्रयासले ठुलो काम हुँदैन, धेरैको सानो सानो योगदान मिलेर ठुलो शक्ति बन्छ। भावविस्तारको मुख्य भार यही लुकेको अर्थमा हुन्छ।

‘हुने बिरुवाको चिल्लो पात’को लुकेको अर्थ कुन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

भावविस्तार र व्याख्या

विशिष्टीकरण तालिकाले दुवैलाई एउटै क्षेत्रमा राखेको छ: “भावविस्तार / व्याख्या”। कक्षा ८ को नमुना प्रश्नमा “भाव विस्तार गर्नुहोस्” भनिएको छ, तर उत्तर जाँच्ने आधारमा त्यही प्रश्नलाई “व्याख्या” भनिएको छ। एसईईको नमुना प्रश्नमा “व्याख्या गर्नुहोस्” भनिएको छ। परीक्षामा दुवै शब्द लगभग एउटै अर्थमा आउँछन्, तर जोड अलि फरक हुन्छ।

भावविस्तार व्याख्या
सुरु पङ्क्तिको सोझो अर्थबाट पङ्क्ति कुन पाठ, कुन विधा, कसको रचनाबाट आयो भन्ने सन्दर्भबाट
बिच अर्थलाई जीवन र समाजका उदाहरणसँग फैलाउने अर्थ खोल्ने, अनि पाठमा त्यो पङ्क्ति किन र कुन प्रसङ्गमा आयो भनेर जोड्ने
निष्कर्ष सिकाइ वा सन्देश पाठको सन्देशसँग जोडिएको निष्कर्ष

एसईईको अङ्क दिने आधारअनुसार व्याख्यामा “पाठको विषयवस्तुसँग व्याख्येय अंशको तालमेल” हेरिन्छ। व्याख्येय अंश भनेको व्याख्या गर्न दिइएको अंश हो। परीक्षामा पङ्क्ति पाठ्यपुस्तकका पाठबाटै दिइने भएकाले भावविस्तार लेख्दा पनि सुरुमा एक वाक्यमा सन्दर्भ दिनु राम्रो हुन्छ: प्रस्तुत पङ्क्ति … पाठबाट लिइएको हो। उखान वा कसैको प्रचलित भनाइ दिइएको छ भने त्यसको सन्दर्भ पाठ होइन, समाज हो: यो नेपाली समाजमा चलेको उखान हो।

भावविस्तारको संरचना

भावविस्तारमा तीन भाग हुन्छन्, र प्रायः हरेक भाग एउटा अनुच्छेदमा लेखिन्छ। हाम्रो कक्षा ८ को पुस्तकको स्वामी प्रपन्नाचार्य पाठमा पनि यही ढाँचा छ: अर्थ, उदाहरण र निचोड। कक्षा १० को शिक्षक निर्देशिकाले सिकाउने क्रम पनि यस्तै छ।

  1. सन्दर्भ र सोझो अर्थ (दुई तीन वाक्य): पङ्क्ति कहाँबाट आयो, र शब्दले सिधै के भन्छन्।
  2. फैलावट (भावविस्तारको मुटु, चार छ वाक्य): लुकेको अर्थ के हो, किन यस्तो भनिएको हो, र त्यसका उदाहरण। उदाहरण आफ्नै जीवन, समाज, इतिहास वा पाठबाट ल्याउनुहोस्।
  3. निष्कर्ष (एक दुई वाक्य): यसबाट के सिक्ने, वा भनाइको मूल सन्देश एक वाक्यमा।

कक्षा १० को शिक्षक निर्देशिकाले यी कुरा हेर्न भन्छ: अंशले दिने अर्थ, त्यसले सङ्केत गर्ने विषय, अंशसँग मेल खाने उदाहरणसहितको तार्किक विश्लेषण, र अन्त्यमा मूल अर्थको पुष्टि र निष्कर्ष।

पङ्क्ति खोल्ने तरिका

लेख्न थाल्नुअघि एक दुई मिनेट पङ्क्तिलाई केलाउनुहोस्:

  1. दुई पटक पढ्नुहोस् र मुख्य शब्दमुनि रेखा तान्नुहोस्।
  2. हरेक मुख्य शब्द केको प्रतीक हो? सोध्नुहोस्। थुक एक जनाको सानो प्रयास हो, नदी धेरैको मिलेको शक्ति।
  3. लुकेको अर्थ एक वाक्यमा लेख्नुहोस्। यो वाक्य नै तपाईँको भावविस्तारको केन्द्र हो।
  4. दुई उदाहरण खोज्नुहोस्: एउटा नजिकको (घर, विद्यालय, टोल), एउटा अलि ठुलो (समाज, देश, इतिहास, वा पाठकै घटना)।
  5. निष्कर्षको एक वाक्य सोच्नुहोस्।

उदाहरण कसरी छान्ने?

राम्रो उदाहरणले पढ्नेलाई भनाइको अर्थ आँखै अगाडि देखाउँछ। धेरै उदाहरणको सूचीभन्दा दुई राम्रा उदाहरण, थोरै खोलेर लेखिएका, बलिया हुन्छन्।

  • आफ्नै वा नजिकको: कक्षाको समूह कार्य, टोलको सरसफाइ, खेलको टिम।
  • समाज र देशबाट: सामुदायिक वन, गुठी, पर्मका काम, गाउँले मिलेर बनाएको बाटो।
  • पाठबाट: पङ्क्ति पाठ्यपुस्तकको हो भने त्यही पाठको पात्र वा घटना सबैभन्दा उपयुक्त उदाहरण हो। व्याख्यामा यो अनिवार्यजस्तै हो।
  • उपयुक्त भनाइ: विषयसँग साँच्चै मिल्ने अर्को प्रचलित उखान वा भनाइ एक ठाउँमा राख्न सकिन्छ। एकले थुकी सुकी… लेख्दा एक हातले ताली बज्दैन मिल्छ। तर उखानैउखानको थुप्रोले आफ्नो विचार ढाक्छ।

नमुना

तल पहिलो नमुनामा हरेक अनुच्छेदको सुरुमा कोष्ठकमा त्यसको भाग लेखिएको छ, बुझ्न सजिलो होस् भनेर। परीक्षामा यस्ता नाम लेख्नु पर्दैन।

व्याख्याको नमुनाका लागि पहिले सानो पाठ चाहिन्छ। यो अनुच्छेद यसै पानाका लागि लेखिएको हो, ‘टोलको सानो पुस्तकालय’ भन्ने काल्पनिक निबन्धको अंश मानौँ:

हाम्रो टोलका केही विद्यार्थीले आफ्ना पुराना किताब एउटा दराजमा राखेर सानो पुस्तकालय खोले। सुरुमा जम्मा तिसवटा किताब थिए। जसले एउटा किताब लैजान्छ, उसले पढिसकेपछि फर्काउँछ र सकेसम्म अर्को एउटा थपिदिन्छ। एक वर्षमा दराज भरियो, र अब टोलका बुढापाका पनि पत्रिका पढ्न आउँछन्। किताब बाँड्दा घट्दैन, बढ्छ।

परीक्षामा

पाठ्यक्रम विकास केन्द्रको विशिष्टीकरण तालिकाअनुसार:

कक्षा ८ कक्षा ९ र १० (एसईई)
के दिइन्छ पाठ्यपुस्तकभित्रका पाठबाट विधा नदोहोरिने गरी २ विशिष्ट पङ्क्ति पाठ्यपुस्तकमा भएका पाठबाट २ पङ्क्ति
के गर्ने कुनै एकको भावविस्तार वा व्याख्या कुनै एकको भावविस्तार वा व्याख्या
अङ्क ३ ४

परीक्षकले यसरी अङ्क दिन्छन्:

के हेरिन्छ कक्षा ८ एसईई
विषयवस्तु बोध र मौलिकता १ १
अर्थ विस्तार, विषयवस्तुसँग व्याख्येय अंशको तालमेल र निष्कर्ष २ २
वाक्य गठन र भाषिक शुद्धता (वर्णविन्यास, लेख्य चिह्न, पदसङ्गति) छुट्टै अङ्क छैन; सामान्य त्रुटिमा स्वविवेक १

यसको अर्थ: सबैभन्दा धेरै अङ्क अर्थ खोल्ने, उदाहरणले पुष्टि गर्ने र निष्कर्षमा पुग्ने कामको छ। पङ्क्ति दोहोर्‍याएर वा सोझो अर्थ मात्र लेखेर यो भाग पूरा हुँदैन। मौलिकताको अङ्क आफ्नै उदाहरण दिँदा आउँछ।

कति लामो? विशिष्टीकरण तालिकाले भावविस्तार र व्याख्याका लागि शब्दसङ्ख्या तोकेको छैन। यस पानाका नमुना एसईईका लागि करिब ११५–१३० शब्दका र कक्षा ८ का लागि करिब ८५ शब्दका छन्, तीन अनुच्छेदमा। यो नियम होइन, अनुमान मात्र हो: चार अङ्कका लागि तीनवटै भाग राम्ररी आउने लम्बाइ।

अभ्यास

भावविस्तारको फैलावटमा तलकामध्ये कुन कुरा चाहिँदैन?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

व्याख्या र भावविस्तारमा मुख्य फरक के हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

कक्षाका पाठमा

भावविस्तार र व्याख्याको अभ्यास पाठ्यपुस्तकका धेरैजसो पाठको बोध र अभिव्यक्ति खण्डमा छ। तरिका सिकाउने पाठ:

उखानका अर्थ र प्रयोग उखान र टुक्कामा छन्।

यी तथ्य कहाँबाट
  • विशिष्टीकरण तालिका, कक्षा ९–१०, अनिवार्य नेपाली, पाठ्यक्रम विकास केन्द्र: क्षेत्र १० (भावविस्तार / व्याख्या, पाठ्यपुस्तकका पाठबाट २ पङ्क्ति, कुनै १, ४ अङ्क), नमुना प्रश्न १८ र व्याख्याको मूल्याङ्कनको आधार।
  • विशिष्टीकरण तालिका २०८०, कक्षा ८, नेपाली, पाठ्यक्रम विकास केन्द्र: क्षेत्र ८ (भाव विस्तार / व्याख्या, विधा नदोहोरिने गरी २ पङ्क्ति, ३ अङ्क), नमुना प्रश्न १४ र व्याख्याको मूल्याङ्कनको आधार।
  • शिक्षक निर्देशिका, नेपाली, कक्षा १०, पाठ्यक्रम विकास केन्द्र: भाव विस्तार गर्ने तरिका (अर्थ, साङ्केतिक विषय, उदाहरणसहितको तार्किक विश्लेषण, पुष्टि र निष्कर्ष) र व्याख्या लेखनका क्रियाकलाप।
  • शिक्षक निर्देशिका, नेपाली, कक्षा ७, पाठ्यक्रम विकास केन्द्र: व्याख्याका लागि बुँदा, र व्याख्याको सुरुमा पाठको सन्दर्भ।
  • आधारभूत शिक्षा पाठ्यक्रम (कक्षा ६–८), नेपाली: “पाठका निर्दिष्ट उद्धरणको भाव विस्तार गर्न”; माध्यमिक शिक्षा पाठ्यक्रम, कक्षा ९ र १०, नेपाली: “पाठमा प्रयुक्त विशिष्ट अंश पहिचान गरी व्याख्या र विश्लेषण गर्न”, र पाठअनुसार प्रश्नोत्तर र भाव विस्तार वा व्याख्या (पाठ्यक्रम विकास केन्द्र)।
  • नेपाली, कक्षा ८, ९ र १०, पाठ्यक्रम विकास केन्द्र: माथि नाम लिइएका पाठका बोध र अभिव्यक्तिका अभ्यास।
  • कृष्णप्रसाद पराजुली (Krishna Prasad Parajuli), राम्रो रचना मीठो नेपाली: अध्याय १४ (वाक्य प्रसारण: अर्थ नबदली वाक्य लम्ब्याउन व्याख्या अँगालिने), र रचनामा उक्तिको प्रयोग (प्रसङ्गअनुसार उक्ति राखेर विचारको पुस्ट्याइँ)। सिद्धान्त मात्र लिइएको छ; उदाहरण र नमुना यसै पानाका लागि लेखिएका हुन्।
  • उखानहरू (एकले थुकी सुकी सयले थुकी नदी, एक हातले ताली बज्दैन, हुने बिरुवाको चिल्लो पात, अगिको तितो पछिको मिठो, नाच्न नजान्ने आँगन टेढो) कक्षा १–१२ का नेपाली पाठ्यपुस्तकमा आएका प्रचलित उखान हुन्। ‘पसिनाको थोपाले…’, ‘बोलीले नै…’ र ‘टोलको सानो पुस्तकालय’ यसै पानाका लागि लेखिएका हुन्।

← नेपाली: शब्ददेखि साहित्यसम्म