Skip to content

← कक्षा ६

जीवहरू र तिनीहरूको बनोट

एकाइ 3 · पाठ्यपुस्तकका पृष्ठ 55–85

Read in English

परीक्षाअघि दोहोर्‍याउन कथा, रोचक तथ्य, फोटो, क्रियाकलाप र अन्तरक्रियात्मक सामग्री लुकाउनुहोस्
यस एकाइमा 8 खण्ड
  1. 3.1 जीवहरूको अनुकूलता
  2. अभ्यास (3.1 जीवहरूको अनुकूलता)
  3. 3.2 खानाका आधारमा जनावरको वर्गीकरण
  4. अभ्यास (3.2 खानाका आधारमा जनावरको वर्गीकरण)
  5. 3.3 ढाड भएका जनावर
  6. अभ्यास (3.3 ढाड भएका जनावर)
  7. 3.4 फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवा
  8. अभ्यास (3.4 फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवा)

माछा जमिनमा बाँच्न सक्दैन। मुसा पानीमुनि बाँच्न सक्दैन। तराईको गर्मीमा याक बिरामी पर्छ। सुक्खा खेतमा कमल ओइलाएर मर्छ। किन होला? हरेक जीवको शरीर आफ्नै वासस्थानमा बाँच्न मिल्ने गरी बनेको हुन्छ।

वरपर हेरौँ। काग जे पायो त्यही खान्छ, तर गाई बिरुवा मात्र खान्छ। बाघका दाँत लामा र तिखा हुन्छन्; भैँसीका दाँत फराकिला र चेप्टा हुन्छन्। जाडोमा भ्यागुता कतै देखिँदैनन्, तर कुकुर चिसोमा पनि दौडिरहेको हुन्छ। च्याउमा हरियो रङ पटक्कै हुँदैन, तर तोरीका पात र डाँठ हरिया हुन्छन्।

बिरुवा र जनावरको आकार, प्रकार र शरीरको बनोट फरक फरक हुन्छ। वैज्ञानिकहरू तिनलाई शरीरको बनोट, वासस्थान र खानाका आधारमा समूहमा छुट्याउँछन्। समूहमा छुट्याउँदा लाखौँ प्रकारका जीवको अध्ययन गर्न सजिलो हुन्छ। यस एकाइमा जीवको शरीर वासस्थानसँग कसरी मिलेको हुन्छ, खानाका आधारमा जनावरलाई कसरी छुट्याइन्छ, ढाड भएका जनावरका पाँच वर्ग कुन कुन हुन् र कुन बिरुवामा फूल फुल्छ र कुनमा कहिल्यै फुल्दैन भन्ने पढिन्छ।

3.1 जीवहरूको अनुकूलता

विभिन्न जीव फरक फरक ठाउँमा बस्छन्: पोखरी र खोलानालामा, खेत र जङ्गलमा, तातो मरुभूमिमा र चिसा हिमालमा। हरेक जीवको शरीर आफू बस्ने ठाउँसँग मिल्ने किसिमको हुन्छ।

माछा पानीमा बस्छ। मुसा दुलोमा बस्छ। चराहरू आकाशमा उड्छन्। यसका लागि यी जीवमा विशेष अङ्ग हुन्छन्। माछामा पखेटा र फुल्का हुन्छन्। मुसाका खुट्टामा खन्न मिल्ने तिखा नङ्ग्रा हुन्छन्। चरामा पखेटा हुन्छन्। यिनै अङ्गका कारण हरेक जीव आफ्नो ठाउँमा सजिलै बाँच्छ।

हरेक जीवले आफूलाई चाहिने कुरा वरपरको वातावरणबाट पाउँछ: खाना, पानी, हावा र सुरक्षित बस्ने ठाउँ। धेरै लामो समयको क्रममा जीवहरूमा आफ्नो वासस्थानसँग मिल्ने शरीरका अङ्ग, शरीरभित्र काम गर्ने तरिका र बानी विकास भएका छन्।

जीवले आफ्नो वातावरणमा मिलेर राम्रोसँग बाँच्न सक्ने क्षमतालाई अनुकूलता भनिन्छ। जीवलाई त्यस ठाउँमा बाँच्न मदत गर्ने शरीरको अङ्ग वा बानीलाई अनुकूलताको लक्षण (वा अनुकूलताको विशेषता) भनिन्छ। यिनै लक्षणका कारण जीवहरू आफ्नो वातावरणमा सजिलै हुर्कन र बाँच्न सक्छन्।

अनुकूलता भनेको के हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

जमिनमा पाइने जनावरका अनुकूलताका लक्षण

जमिनमा पाइने जनावरलाई स्थलीय जनावर पनि भनिन्छ। यिनको शरीरको बनोट धेरै किसिमको हुन्छ। केहीको अध्ययन गरौँ।

छिटो दौडने र सिकार गर्ने कुकुर, बिरालो, बाघ, भालु र स्याल जस्ता जनावरका पन्जा फराकिला र नङ्ग्रा बलिया हुन्छन्। पन्जाका कारण यिनीहरू जमिनमा राम्रोसँग टेकेर दौडन सक्छन्। यिनीहरू नङ्ग्राले सिकार समातेर पक्डिराख्छन्।

धेरै छिटो दौडने जनावरका खुट्टा लामा र बलिया हुन्छन् र तिनका मांसपेशी पनि बलिया हुन्छन्। घोडा, मृग र चितुवा यसका राम्रा उदाहरण हुन्।

चिसो ठाउँका जनावर। हिमाल र अरू चिसा ठाउँमा पाइने जनावरको शरीर बाक्ला भुत्ला वा लामा रौँले ढाकिएको हुन्छ। रौँका बिचमा हावा अड्किन्छ। बाक्लो उनी ज्याकेटमा जस्तै, अड्किएको हावाका कारण बाहिरको चिसो भित्र पस्दैन र शरीरको तातो बाहिर जाँदैन। याक, हिउँचितुवा र हिमभालुका शरीरमा बाक्ला भुत्ला हुन्छन्। हिमभालुको छालामुनि बोसोको बाक्लो तह पनि हुन्छ।

हिउँ परेको भिरालोमा सेतो स्तूपको छेउमा उभिएको, लामा झ्याप्ला हल्का खैरा रौँ भएको याक; पछाडि हिमाल
चित्र 3.1 सगरमाथा क्षेत्रको हिउँमा एउटा याक। यसका लामा, झ्याप्ला रौँ झन्डै भुइँसम्म झुन्डिएका छन्। तिनमुनि नरम, बाक्लो ऊन हुन्छ। यसरी राम्रोसँग ढाकिएको याक तातो मौसममा बिरामी पर्ने भएकाले यसलाई करिब 3,000 m भन्दा माथिका हिमाली भेगमा पालिन्छ। फोटो: Rudy Ayala, CC BY 2.0

गर्मी ठाउँका जनावर। गर्मी ठाउँमा पाइने जनावरमा पातला रौँ हुन्छन् वा रौँ धेरै कम हुन्छन्। गैँडा र हात्तीमा त रौँ झन्डै हुँदैनन्। पातला रौँका कारण शरीरको तातो सजिलै बाहिर जान्छ।

मरुभूमिका जनावर। मरुभूमि तातो र सुक्खा हुन्छ। त्यहाँ पानी धेरै कम पाइन्छ। मरुभूमिका जनावरको छाला बाक्लो र सुक्खा हुन्छ। यस्तो छालाबाट शरीरको पानी धेरै कम खेर जान्छ। मरुभूमिको सबैभन्दा चर्चित जनावर उँट हो:

  • यसको जुरोमा पानी होइन, बोसो जम्मा हुन्छ। लामो समयसम्म खाना नपाउँदा उँटले यही बोसोबाट ऊर्जा पाउँछ।
  • यसले एकैपटक धेरै पानी पिउन सक्छ: करिब 10 मिनेटमा 100 लिटरभन्दा बढी।
  • यसको शरीरबाट पानी धेरै कम खेर जान्छ: उँटलाई पसिना धेरै कम आउँछ र यसको दिसा पनि निकै सुक्खा हुन्छ।
  • उडेर आउने बालुवा छेक्न यसका परेला लामा हुन्छन् र यसले नाकका प्वाल बन्द गर्न सक्छ। यसका फराकिला, गद्दी भएका पैताला बालुवामा भासिँदैनन्।
सुनौला बालुवाका ढिस्कामा बसेको, पिठिउँमा रातो कपडा भएको एउटा जुरो भएको उँट
चित्र 3.2 भारतको थार मरुभूमिको बालुवामा आराम गरिरहेको उँट। यसको एउटै जुरोमा बोसो जम्मा हुन्छ। फोटो: Clément Bardot, CC BY-SA 4.0

रुख चढ्ने जनावर। बाँदर र लोखर्के रुख चढ्छन्। रुख चढ्ने जनावरका छाती र पाखुराका मांसपेशी बलिया हुन्छन्। बाँदरका हात र खुट्टाका औँला लामा हुन्छन्। यी औँलाले बाँदर हाँगालाई बेरेर कसिलो गरी समात्छ। धेरै बाँदर सन्तुलन मिलाउन पुच्छरको पनि प्रयोग गर्छन्।

माउसुली भित्तामा मात्र होइन, सिलिङमा पनि हिँड्न सक्छ। यसका औँलामुनिका गद्दीमा आँखाले देख्न नसकिने मसिना रौँ हुन्छन्। हरेक रौँ भित्तासँग एकदमै नजिक टाँसिन्छ। एउटा रौँको पकड थोरै हुन्छ, तर लाखौँ रौँ एकैसाथ टाँसिँदा माउसुली भित्तामा अडिन्छ। शत्रुले समात्दा माउसुली आफ्नो पुच्छर छोडेर भाग्न पनि सक्छ। पछि नयाँ पुच्छर पलाउँछ।

ठुलो आँखा भएको माउसुलीको चित्र; यसको औँलाको गद्दीलाई क्रमशः ठुलो पारेर ससाना हाँगा परेका रौँले ढाकिएका पत्रका लहर देखाइएको
चित्र 3.3 माउसुली (एक प्रकारको गेको) कसरी टाँसिन्छ। यसका औँलामा नरम गद्दीका लहर हुन्छन् (माथि दायाँ)। सूक्ष्मदर्शक यन्त्रले हेर्दा हरेक गद्दी हजारौँ मसिना रौँले ढाकिएको देखिन्छ (सबै औँलामा गरी लाखौँ)। हरेक रौँ सयौँ अझ मसिना टुप्पामा फाटेको हुन्छ (तल दायाँ)। यी टुप्पा भित्तासँग एकदमै नजिक पुग्छन्। अनि भित्ताका कण र यिनका कणबिचको सानो तानले यिनलाई अड्याउँछ (तल बायाँ)। फोटो: Matteo Gabaglio, CC BY-SA 3.0

याकका रौँ किन लामा र बाक्ला हुन्छन्?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

उँटको जुरोमा … जम्मा हुन्छ।

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

चराहरू

चराको शरीर उड्न मिल्ने गरी बनेको हुन्छ। पखेटाको सहायताले चरा हावामा उड्छ। यसका हाड हलुका र खोक्रा हुने भएकाले शरीर हलुका हुन्छ। प्वाँखले गर्दा पखेटा फराकिला र चिल्ला हुन्छन्।

फरक फरक कामका लागि चराका चुच्चा फरक फरक हुन्छन्। कुनै चुच्चो अन्नका दाना टिप्न, कुनै किरा समात्न र कुनै फल खान मिल्ने हुन्छ। काठफोरुवा (लाहाँचे) चराको चुच्चो छिनोजस्तै लामो, बलियो र तिखो हुन्छ। यही चुच्चोले काठफोरुवा रुखको काण्डमा प्वाल पारेर किरा खोज्छ। हाँसको चुच्चो पानी र नरम हिलोबाट खाना टिप्न मिल्ने गरी चेप्टो हुन्छ।

क. सुगाबाङ्गो: गेडा फोर्छ,फल टोक्छख. काठफोरुवाछिनोजस्तो: किराखोज्न काठ खोप्छग. हाँसचेप्टो, फराकिलो: हिलोबाटखाना निकाल्छघ. कुखुराछोटो, तिखो:दाना टिप्छङ. चिलबाङ्गो, तिखो:मासु लुछ्छ

Parakeet: Mike Prince (CC BY 2.0)
Woodpecker: Koshy Koshy (CC BY 2.0)
Duck: rohanmenzies (CC BY 4.0)
Hen: Filip Maljković (public domain)
Steppe eagle: Kev Chapman (CC BY 2.0)

चित्र 3.4 पाँच कामका लागि पाँच किसिमका चुच्चा। क. सुगा बाङ्गो चुच्चोले कडा गेडा फोर्छ र फल टोक्छ। ख. काठफोरुवा छिनोजस्तो चुच्चोले काठमा प्वाल पारेर किरा खोज्छ। ग. हाँस चेप्टो, फराकिलो चुच्चोले पानी र हिलोबाट खाना निकाल्छ। घ. कुखुरा छोटो, तिखो चुच्चोले अन्नका दाना टिप्छ। ङ. चिल बाङ्गो, तिखो चुच्चोले मासु लुछ्छ।

मासु खाने चराका लागि कस्तो चुच्चो उपयुक्त हुन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

दुलोमा बस्ने जनावर

कुनै कुनै जनावर जमिनको दुलोमा बस्छन्। कुनै आफैँ दुलो खनेर बस्छन् भने कुनै अरू जनावरले खनेको दुलोमा बस्छन्। मुसा र खरायो आफैँ दुलो खन्छन्। यिनको थुतुनो चुच्चो परेको र बलियो हुन्छ र खुट्टामा खन्न मिल्ने तिखा नङ्ग्रा हुन्छन्। सर्पका खुट्टा नहुने भएकाले यसले दुलो खन्न सक्दैन र मुसा जस्ता अरू जनावरले बनाएको दुलोमा बस्छ।

ठुला ढुङ्गामुनि रातो माटामा खनिएका दुईओटा अँध्यारा दुलो, दुम्सीको गुफाको मुख
चित्र 3.5 ढुङ्गामुनिको माटामा खनिएको दुम्सीको दुलोको मुख। दुम्सी दिउँसो यहाँ सुत्छ र राति खाना खोज्न बाहिर निस्कन्छ। फोटो: Shino jacob koottanad, CC BY-SA 4.0

पानीमा पाइने जनावरका अनुकूलताका लक्षण

पानीमा बस्ने जनावरलाई जलीय जनावर भनिन्छ। माछा यसको सबैभन्दा राम्रो उदाहरण हो।

जलीय जनावरको शरीर प्रायः डुङ्गा आकारको हुन्छ: अगाडि चुच्चो, बिचमा फराकिलो र पछाडि साँघुरो। यस्तो शरीरमाथि पानी सजिलै बग्ने भएकाले पौडन सजिलो हुन्छ। शरीरको बाहिरी भाग चिप्लो र चिल्लो हुन्छ र कत्लाले ढाकिएको हुन्छ। माछा पखेटा (फिन्स) चलाएर अगाडि बढ्छ र दिशा बदल्छ। धेरैजसो जलीय जनावरमा सास फेर्न फुल्का (गिल्स) हुन्छन्। फुल्काले पानीमा घुलेको अक्सिजन लिन्छ र यसरी यी जनावर सास फेर्छन् (श्वासप्रश्वास गर्छन्)। माछाको शरीरको तापक्रम वरपरको पानीको तापक्रमअनुसार घटबढ हुन्छ।

फुल्काको बिर्को:यसमुनि फुल्का हुन्छन्आँखामुखकत्लापिठिउँको पखेटालेटरल लाइनपुच्छरको पखेटाछातीका पखेटा (जोडी)पेटका पखेटा (जोडी)मलद्वारको पखेटाटाउकोजिउ (बिचमा घाँटी छैन)पुच्छर

Carp: DBCLS (CC BY 4.0)

चित्र 3.6 माछाको बाहिरी भाग। यसको शरीर डुङ्गा आकारको हुन्छ र कत्लाले ढाकिएको हुन्छ। पखेटाको (पिठिउँको पखेटा, तलतिरका जोडी पखेटा र पुच्छरको पखेटा) सहायताले माछा अगाडि बढ्छ र दिशा बदल्छ। फुल्का फुल्काको बिर्कोमुनि हुन्छन्।

तर पानीमा बस्ने सबै जनावरमा फुल्का हुँदैनन्। गोही, कछुवा र डल्फिन पानीमा बस्छन्, तर फोक्सोबाट हावामा सास फेर्छन्। सास फेर्न तिनीहरू पानीको सतहमा आउनुपर्छ।

पानीमा बस्ने यीमध्ये कुन जनावरले फुल्काबाट होइन, फोक्सोबाट सास फेर्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

जमिनमा पाइने बिरुवाका अनुकूलताका लक्षण

जनावरजस्तै बिरुवा पनि कुनै पानीमा र कुनै जमिनमा पाइन्छन्। बिरुवा उम्रने ठाउँअनुसार तिनको आकार र प्रकार फरक फरक हुन्छ।

जमिनमा पाइने बिरुवालाई स्थलीय बिरुवा पनि भनिन्छ। यिनका जरा पानीमा पाइने बिरुवाका जराभन्दा धेरै राम्रोसँग विकसित हुन्छन्। जराले बिरुवालाई माटामा अड्याउँछ र गहिराइसम्म पुगेर पानी लिन्छ। यिनको डाँठ कडा र बलियो हुन्छ। यसले बिरुवालाई हावामा ठाडो उभ्याउँछ। जमिनका फरक फरक ठाउँमा उम्रने बिरुवामा फरक फरक लक्षण देखिन्छन्।

तातो र ओसिलो ठाउँका बिरुवा अग्ला हुन्छन् र तिनका डाँठ कडा र बलिया हुन्छन्। नरिवलको रुखमा हाँगा पटक्कै हुँदैनन्; टुप्पामा ठुला पात मात्र झुम्म परेका हुन्छन्। आँप र रबरका रुख पनि तातो ठाउँमा अग्ला हुन्छन्।

सुक्खा ठाउँका बिरुवामा पानी जोगाउने लक्षण हुन्छन्।

  • यिनका पात साना र बाक्ला हुन्छन् वा काँडामा बदलिएका हुन्छन्। यसले गर्दा पातबाट धेरै कम पानी खेर जान्छ।
  • यिनका डाँठ बाक्ला र हरिया हुन्छन् र तिनमा पानी सञ्चित हुन्छ। सिउँडीमा हरियो डाँठमै खाना बन्छ।
  • यिनको बोक्रा बाक्लो र मैनजस्तो चिल्लो हुन्छ। पानी खोज्न यिनका जरा गहिराइसम्म पुग्छन् वा चारैतिर टाढासम्म फैलिन्छन्।

सिउँडी र घिउकुमारी यस्ता बिरुवा हुन्।

धेरै तिखा काँडाका झुप्पा भएका सिउँडीका चेप्टा हरिया भाग, नजिकबाट
चित्र 3.7 एक किसिमको सिउँडी। यसका चेप्टा हरिया भाग यसका डाँठ हुन्: तिनमा पानी सञ्चित हुन्छ र खाना पनि तिनैमा बन्छ। यसका पात काँडामा बदलिएका हुन्छन्। काँडाबाट झन्डै पानी खेर जाँदैन र जनावर पनि टाढा बस्छन्। फोटो: Jebulon, CC0
गमलामा रोपिएको, बाक्ला, गुदीदार र चुच्चा पात भएको घिउकुमारी
चित्र 3.8 घिउकुमारी। यसका बाक्ला पात पानी सञ्चित गर्ने लेसिलो गुदीले भरिएका हुने भएकाले यो पानी कमै पर्ने ठाउँमा पनि बाँच्न सक्छ। फोटो: Sabina Bajracharya, CC BY-SA 4.0

छायादार ठाउँका बिरुवा। जङ्गलको भुइँ, छाया परेको पर्खाल वा खोलाको किनार जस्ता घाम कम पर्ने ठाउँमा साना बिरुवा उम्रन्छन्। तीमध्ये धेरैमा कहिल्यै फूल फुल्दैन: उनिउँ र मस यसका उदाहरण हुन्।

हिमाली भेक र हिउँ पर्ने ठाउँका बिरुवाका पात मसिना र सियोजस्ता हुन्छन् र रुखको आकार सोली घोप्ट्याएजस्तो हुन्छ: फेदमा फराकिलो र टुप्पामा चुच्चो। भिरालो हाँगामा हिउँ थुप्रिन नपाई चिप्लिएर खस्ने भएकाले हाँगा भाँचिँदैनन्। सियोजस्ता पातबाट पानी कम खेर जान्छ र चिसोमा पनि तिनलाई केही हुँदैन। सल्लो र धुपी यस्ता रुख हुन्।

लामा, पातला, नरम सियोजस्ता पात र झुन्डिएका तीनओटा हरिया कोन भएको सल्लोको हाँगा
चित्र 3.9 नेपालका पहाड र हिमाली भेगमा धेरै पाइने गोब्रे सल्लो। यसका पात लामा, पातला र सियोजस्ता हुन्छन्। हाँगामा यसका कोन झुन्डिएका छन्। फोटो: Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, CC BY-SA 4.0

लहरे बिरुवा। कुनै बिरुवाका डाँठ कमजोर हुन्छन् र आफैँ ठाडो उभिन सक्दैनन्। उज्यालोसम्म पुग्न यी बिरुवा अरू बिरुवा वा थाँक्रामा चढ्छन्। काँक्रो र घिरौँला त्यान्द्राको सहायताले चढ्छन्। थाँक्रामा बेरिने पातला, गुँडुल्किएका धागाजस्ता भागलाई त्यान्द्रा भनिन्छ। सिमीको बिरुवा भने आफ्नो पूरै डाँठ लट्ठीमा बेरेर चढ्छ।

सल्लोका पात सियोजस्ता र रुख सोली आकारको किन हुन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

मरुभूमिमा बाँच्न बिरुवालाई कुन लक्षणले मदत गर्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

पानीमा पाइने बिरुवाका अनुकूलताका लक्षण

पानीमा पाइने बिरुवालाई जलीय बिरुवा भनिन्छ। कुनै बिरुवा पानीमा तैरिन्छन्, कुनै पानीमुनि डुबेर बस्छन् भने कुनैका जरा हिलोमा गाडिएका र पात सतहमा हुन्छन्।

  • जरा: जलीय बिरुवाका चारैतिर पानी हुने भएकाले तिनका जरा साना र राम्ररी विकसित नभएका हुन्छन्। लेउमा त जरा हुँदै हुँदैनन्। तैरिने बिरुवाका जरा रौँजस्ता मसिना हुन्छन्। डुङ्गाको पिँधले जस्तै पानीमा झुन्डिएका यी जराले बिरुवालाई सन्तुलनमा राख्छ।
  • डाँठ: यिनका डाँठ नरम र लचिला हुन्छन्। बगेको पानीमा डाँठ बाङ्गिन्छन्, तर भाँचिँदैनन्।
  • तैरिनु: धेरै जलीय बिरुवाभित्र हावा भरिएका ठाउँ हुन्छन्। जलकुम्भीका पातका डाँठ फुलेका र स्पन्जजस्ता हुन्छन् र तिनमा हावा भरिएको हुन्छ। यसैले जलकुम्भी पानीमा तैरिन्छ।
  • पात: कमलका फराकिला, गोला पात पानीमाथि तैरिन्छन् भने यसका जरा पोखरीको पिँधको हिलोमा गाडिएका हुन्छन्। यसका पात मैनजस्ता चिल्ला हुने भएकाले वर्षाको पानी तिनमा नअडिई गुडेर खस्छ। हाइड्रिला जस्ता पानीमुनि बस्ने बिरुवाका पात साना र पातला हुन्छन्।

यसरी हरेक बिरुवाका जरा, डाँठ र पात त्यो बिरुवा पाइने ठाउँसँग मिल्ने किसिमका हुन्छन्।

क. कमलख. जलकुम्भीग. हाइड्रिलाघ. पिस्टियाफराकिलो पात तैरिन्छलामो, नरम डाँठहिलोमा जराफुलेका, स्पन्जजस्ताहावा भरिएका डाँठप्वाँखजस्ता जरा झुन्डिन्छन्पूरै पानीमुनि;साना, पातला पातनरम, लचिला डाँठतैरिने गोलो झुप्पोमसिना जरा

Lotus: F. M. Blanco, Flora de Filipinas (1880s), public domain
Water hyacinth: DataBase Center for Life Science (DBCLS), CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
Hydrilla: Alex Abair, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
Pistia: W. H. Fitch, Curtis's Botanical Magazine, public domain

चित्र 3.10 पोखरीका चार जलीय बिरुवा। क. कमलका जरा हिलोमा हुन्छन्; लामो, नरम डाँठको टुप्पामा फराकिलो पात सतहमा तैरिन्छ। ख. जलकुम्भी हावा भरिएका फुलेका, स्पन्जजस्ता पातका डाँठमा तैरिन्छ; तल प्वाँखजस्ता जरा झुन्डिएका हुन्छन्। ग. हाइड्रिला पानीमुनि बस्छ; यसका पात साना र पातला हुन्छन्। घ. पिस्टिया (वाटर लेटुस) नरम, रौँदार पातको गोलो झुप्पो बनेर तैरिन्छ।
गोला, चम्किला पात र फुलेका डाँठ भएका, पोखरीमा तैरिरहेका जलकुम्भी
चित्र 3.11 जलकुम्भी। फुलेका डाँठमा हावा भरिएको हुन्छ र तिनकै कारण यो पानीमाथि तैरिन्छ। धेरै छिटो फैलिने भएकाले यसले फेवाताल जस्ता तालको पनि धेरै भाग ढाकिदिन्छ। फोटो: Peterkwashie, CC BY-SA 4.0
पोखरीको सफा पानीमुनि उम्रिएका, घेरा घेरामा ससाना साँघुरा पात भएका पातला हरिया डाँठ
चित्र 3.12 पोखरीको पानीमुनि हाइड्रिला। यसका ससाना, साँघुरा पात नरम, पातलो डाँठको वरिपरि घेरामा उम्रन्छन्। फोटो: Yercaud-elango, CC BY-SA 4.0
हल्का हरिया, धर्सा परेका पातका धेरै तैरिरहेका गोला झुप्पाले ढाकिएको पोखरीको सतह
चित्र 3.13 पोखरी ढाकेको पिस्टिया (वाटर लेटुस)। हरेक बिरुवा नरम, रौँदार पातको तैरिने गोलो झुप्पो हो। यसका पात पानीले भिज्दैनन्। फोटो: Krzysztof Ziarnek, Kenraiz, CC BY-SA 4.0

जलकुम्भी पानीमा कसरी तैरिन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

अभ्यास (3.1 जीवहरूको अनुकूलता)

1. मिल्ने शब्द छानेर खाली ठाउँ भर्नुहोस्

यी शब्द प्रयोग गर्नुहोस्: गिल्स, अनुकूलता, लचिलो, बलियो, पानी, हावा। (एउटा शब्द प्रयोग हुँदैन।)

क.

वातावरणमा मिलेर रहन सक्ने जीवको क्षमतालाई ……… भनिन्छ।

उत्तर
ख.

जलीय जनावरले ……… वा छालाबाट सास फेर्छन्।

उत्तर
ग.

जमिनमा पाइने बिरुवाको डाँठ कडा र ……… हुन्छ।

उत्तर
घ.

गर्मी र सुक्खा ठाउँमा पाइने बिरुवामा ……… सञ्चित गर्ने क्षमता हुन्छ।

उत्तर
ङ.

पानीमा पाइने बिरुवाको डाँठ ……… हुन्छ।

उत्तर

2. सही उत्तर छान्नुहोस्

क. तलकामध्ये कुन जनावर मरुभूमिमा पाइन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

ख. तलकामध्ये कुन जनावरको शरीर बाक्ला रौँले ढाकिएको हुन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

ग. वातावरणअनुसार शरीरको तापक्रम घटबढ हुने जनावर कुन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

घ. पानी कम पाइने ठाउँका बिरुवाका पात कस्ता हुन्छन्?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

3. फरक लेख्नुहोस्

क.

जलकुम्भी र मकै

उत्तर
ख.

पानीमा पाइने र जमिनमा पाइने जनावर

उत्तर

4. तल दिइएका जनावरका अङ्गहरूको एक एकओटा काम लेख्नुहोस्

क.

पखेटा

उत्तर
ख.

फुल्का

उत्तर
ग.

तिखा नङ्ग्रा

उत्तर
घ.

चुच्चो परेको थुतुनो

उत्तर
ङ.

तिखा नङ्ग्रा भएको पन्जा

उत्तर

5. तल दिइएका जनावर र बिरुवाको चित्र बनाउनुहोस्

क.

माछा, बिरालो, चरा, सिमी र सल्लोको चित्र बनाउनुहोस्।

सङ्केत
उत्तर

6. हरेक चुच्चोले चरालाई कसरी मदत गर्छ?

क.ख.ग.घ.ङ.

Parakeet: Mike Prince (CC BY 2.0)
Woodpecker: Koshy Koshy (CC BY 2.0)
Duck: rohanmenzies (CC BY 4.0)
Hen: Filip Maljković (public domain)
Steppe eagle: Kev Chapman (CC BY 2.0)

चित्र 3.14 प्रश्न 6 का लागि पाँच चराका टाउका, क देखि ङ सम्म।
क.

माथिका क देखि ङ सम्मका चुच्चाले आफ्नो चरालाई कसरी मदत गर्छन्, लेख्नुहोस्।

उत्तर

7. तलका प्रश्नको उत्तर लेख्नुहोस्

क.

जमिनमा पाइने जनावरका अनुकूलताका कुनै चारओटा लक्षण लेख्नुहोस्।

उत्तर
ख.

पानीमा पाइने जनावरका अनुकूलताका कुनै चारओटा लक्षण लेख्नुहोस्।

उत्तर
ग.

हिमाली भेगमा पाइने भेडा र चौँरीका लामा भुत्ला वा रौँले तिनलाई त्यहाँ बाँच्न कसरी मदत गर्छ, लेख्नुहोस्।

उत्तर
घ.

माछा पानीमा सजिलै बाँच्न सक्छ तर मुसा सक्दैन, किन? यिनीहरूको शरीरको बनोटका आधारमा लेख्नुहोस्।

उत्तर
ङ.

बाघ र भालुका फराकिला पन्जा र नङ्ग्राले तिनलाई वातावरणमा बाँच्न कसरी मदत गर्छ?

उत्तर
च.

पेम्बालाई पोखरीमा फुलेको कमलको फूल असाध्यै मन परेछ। उनले आफ्नो घरको गमलामा कमल रोप्ने विचार गरिछन्। के उनले कमल गमलामा फुलाउन सक्लिन्? कारणसहित आफ्नो विचार लेख्नुहोस्।

उत्तर
छ.

जलकुम्भी र सिउँडीको पात, डाँठ र जराको अनुकूलताका विशेषता तुलना गर्न तालिका बनाउनुहोस्।

उत्तर

3.2 खानाका आधारमा जनावरको वर्गीकरण

हरेक जनावरलाई बाँच्न ऊर्जा चाहिन्छ। यो ऊर्जा खानाबाट मिल्छ: जनावरले खाना खान्छ, त्यसलाई पचाउँछ र त्यसबाट पाएको ऊर्जाले हिँड्ने, सास फेर्ने र हुर्कने जस्ता जीवन प्रक्रिया चलाउँछ।

जनावरले धेरै किसिमका खाना खान्छन्। गाई र भैँसीले घाँस, बिरुवा र अन्न खान्छन्। बाघले अरू जनावरको मासु खान्छ। बिरालोले मुसा खान्छ, तर दुधभात पनि खान्छ। चिल र गिद्धले मासु लुछेर खान्छन्। कागले फल, अन्न र जनावरको मासु खान्छ। जनावरले फरक फरक ठाउँबाट र फरक फरक तरिकाले खाना पाउँछन्। यसैले तिनका शरीरका अङ्गको बनोट पनि फरक फरक हुन्छ।

खानाका आधारमा जनावरलाई तीन समूहमा छुट्याइन्छ: शाकाहारी, मांसाहारी र सर्वाहारी।

क. शाकाहारी

बिरुवा, अन्न र फलफूल मात्र खाएर बाँच्ने जनावरलाई शाकाहारी भनिन्छ। गाई, भैँसी, मृग, खरायो, गैँडा र हात्ती शाकाहारी जनावर हुन्।

  • घाँस, अन्न र गेडागुडी चपाउन यिनका फराकिला, चेप्टा चपाउने दाँत (बङ्गारा) हुन्छन्। अगाडिका दाँतले बिरुवा काट्छ र टोकेर छिनाल्छ।
  • यिनको पाचन नली (खाना जाने नली र आन्द्रा) लामो हुन्छ। बिरुवा पचाउन गाह्रो हुने भएकाले खाना धेरै समयसम्म शरीरभित्र रहनुपर्छ।
  • गाई, भैँसी, बाख्रा र मृग उग्राउने जनावर हुन्: यिनीहरू घाँस छिटो छिटो निल्छन्। पछि आराम गर्दा त्यही घाँस मुखमा फर्काएर फेरि चपाउँछन्।

ख. मांसाहारी

अरू जनावरको मासु खाएर बाँच्ने जनावरलाई मांसाहारी भनिन्छ। बाघ, चितुवा, गिद्ध र चिल मांसाहारी जनावर हुन्।

  • सिकारलाई च्यापेर टोकेरै मार्न बाघ र चितुवाका लामा, तिखा, चुच्चा दाँत (कुकुरदाँत) हुन्छन्। मासु काट्न यिनका पछाडिका दाँत पनि धारिला हुन्छन्।
  • सिकार समात्न र पक्डिराख्न यिनका खुट्टामा तिखा, बलिया नङ्ग्रा हुन्छन्।
  • चिलले खुट्टाका नङ्ग्राको सहायताले अरू चरा र साना जनावर समात्छ र बाङ्गो चुच्चोले तिनको मासु लुछ्छ।
  • गिद्धले आफ्नो लामो, बाङ्गो चुच्चोले मरेका जनावरको मासु लुछ्छ।
  • मासु पचाउन सजिलो हुने भएकाले मांसाहारीको पाचन नली शाकाहारीको भन्दा छोटो हुन्छ।

ग. सर्वाहारी

बिरुवा र जनावर दुवै खाएर बाँच्ने जनावरलाई सर्वाहारी भनिन्छ। भालु, कुकुर, काग र मानिस सर्वाहारी हुन्। यिनका सबै किसिमका दाँत हुन्छन्: केही मासु टोक्न र लुछ्न, अनि केही फराकिला, चेप्टा दाँत अन्न र गेडागुडी चपाउन।

गाई(शाकाहारी)माथि अगाडिका दाँत छैनन्,लामो खाली ठाउँ र फराकिला,धर्सा परेका चपाउने दाँतचपाउने दाँतखाली ठाउँअगाडिका दाँतकडा गद्दीबाघ(मांसाहारी)ठुला, चुच्चा कुकुरदाँत;ब्लेडजस्ता पछाडिकादाँतले मासु काट्छन्काट्ने पछाडिका दाँतकुकुरदाँतअगाडिका दाँतमानिस(सर्वाहारी)काट्ने अगाडिका दाँत,साना कुकुरदाँत र अन्नपिँध्ने चेप्टा दाँतपछाडिका चेप्टा दाँतकुकुरदाँतअगाडिका दाँत

Cow skull: New International Encyclopedia, 1905 (public domain)
Tiger skull: H.-M. D. de Blainville, Ostéographie, 1839–64 (public domain)
Human skull: H. V. Carter, Gray’s Anatomy, 1918, Fig. 188 (public domain)

चित्र 3.15 छेउबाट हेर्दा शाकाहारी, मांसाहारी र सर्वाहारीका दाँत। गाईको (शाकाहारी) माथि अगाडिका दाँत हुँदैनन्; खाली ठाउँ र फराकिला, धर्सा परेका चपाउने दाँत हुन्छन्। बाघको (मांसाहारी) लामा, चुच्चा कुकुरदाँत र धारिला, काट्ने पछाडिका दाँत हुन्छन्। मानिसको (सर्वाहारी) काट्ने अगाडिका दाँत, साना कुकुरदाँत र पछाडि चेप्टा, चपाउने दाँत हुन्छन्।

गरेर हेर्नुहोस्

शाकाहारी, मांसाहारी वा सर्वाहारी?

हरेक जनावरलाई त्यसले खाने खानाका आधारमा छुट्याउनुहोस्। सङ्केत पढ्नुहोस्, एउटा समूहमा थिच्नुहोस्, अनि किन भन्ने हेर्नुहोस्।

12 मध्ये कार्ड 1 · अङ्क 0

बाख्रा

घाँस, पात र अन्न खान्छ; फराकिला, चेप्टा चपाउने दाँत।

यसले के खान्छ? एउटा समूहमा थिच्नुहोस्।

मांसाहारी जनावरको लक्षण कुन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

शाकाहारी जनावरको पाचन नली किन लामो हुन्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

अभ्यास (3.2 खानाका आधारमा जनावरको वर्गीकरण)

1. तलका जनावर शाकाहारी, मांसाहारी वा सर्वाहारी कुन हुन्, छुट्याउनुहोस्

क.

गाई, कुकुर, बाघ, काग, गिद्ध, हात्ती, बिरालो

उत्तर

2. दाँतको अवलोकन गरी जनावर छुट्याउनुहोस्

क.ख.ग.

Cow skull: New International Encyclopedia, 1905 (public domain)
Dog (wolf) skull: H.-M. D. de Blainville, Ostéographie, 1839–64 (public domain)
Tiger skull: H.-M. D. de Blainville, Ostéographie, 1839–64 (public domain)

चित्र 3.16 प्रश्न 2 का लागि तीन जनावरका दाँत: क, ख र ग।
क.

क, ख र ग मध्ये कुन जनावर शाकाहारी, कुन मांसाहारी र कुन सर्वाहारी हो?

उत्तर

3. तलका प्रश्नको उत्तर लेख्नुहोस्

क.

शाकाहारी जनावरका कुनै तीनओटा लक्षण लेख्नुहोस्।

उत्तर
ख.

मांसाहारी जनावरको शरीरको बनोटका कुनै तीनओटा लक्षण लेख्नुहोस्।

उत्तर
ग.

शाकाहारी र मांसाहारी जनावरबिच कुनै चारओटा फरक लेख्नुहोस्।

उत्तर
घ.

सर्वाहारीको परिभाषा लेख्नुहोस्।

उत्तर
ङ.

तपाईँले आफ्नो वरपर देखेका शाकाहारी र मांसाहारी जनावर कुन कुन हुन्, सूची बनाउनुहोस्।

उत्तर
च.

कुकुरले मासु मात्र नभई भात पनि खान्छ। के यसलाई सर्वाहारी भन्न मिल्छ? तर्क गर्नुहोस्।

उत्तर
छ.

खाना खाने तरिकाका आधारमा मानिस कुन प्रकारको जनावर हो? कारणसहित व्याख्या गर्नुहोस्।

उत्तर

3.3 ढाड भएका जनावर

ढाडको बिचमा औँलाले माथिदेखि तलसम्म छाम्दा डल्लाहरूको एउटा लहर छामिन्छ। यही लहर नै हाम्रो ढाड अर्थात् मेरुदण्ड हो। धेरै ससाना हाड एकआपसमा जोडिएर मेरुदण्ड बनेको हुन्छ। यी हाडलाई भर्टेब्री भनिन्छ। मेरुदण्डले शरीरको भार थाम्छ र शरीरलाई झुक्न दिन्छ। यसभित्र नसाको डोरी (सुषुम्ना) हुन्छ र मेरुदण्डले यसको रक्षा पनि गर्छ।

मेरुदण्ड भएका जनावरलाई ढाड भएका जनावर भनिन्छ। मानिस, बाँदर, गाई, भैँसी, कुखुरा र अरू चरा, माछा, भ्यागुता र सर्प ढाड भएका जनावर हुन्। ढाड भएका कुनै जनावर पानीमा, कुनै जमिनमा र कुनै दुवै ठाउँमा बस्छन्।

किरा, गँड्यौला, शङ्खेकिरा र माकुरा जस्ता जनावरमा मेरुदण्ड हुँदैन। यिनलाई ढाड नभएका जनावर भनिन्छ। यिनका बारेमा कक्षा 7 मा पढिन्छ।

शरीरको तापक्रम वरपरको तापक्रमअनुसार बदलिन्छ कि एउटै रहन्छ भन्ने आधारमा ढाड भएका जनावरलाई दुई समूहमा छुट्याइन्छ।

क. चिसो रगत भएका जनावर

वरपरको तापक्रमअनुसार शरीरको तापक्रम बदलिरहने जनावरलाई चिसो रगत भएका जनावर अर्थात् विषमतापी जनावर भनिन्छ। माछा, भ्यागुता, छेपारो, कछुवा, गोही, सर्प र माउसुली चिसो रगत भएका जनावर हुन्।

चिसो बिहानमा चिसो रगत भएको जनावर चिसो र सुस्त हुन्छ। शरीर तताउन यो घाम ताप्छ। दिउँसोको गर्मीमा यो छायामा लुक्छ। चिसो रगत भएका कुनै कुनै जनावर कडा जाडोबाट जोगिन सुरक्षित ठाउँमा लुकेर जाडोभरि सुत्छन्: यसलाई शीतनिद्रा भनिन्छ।

ख. तातो रगत भएका जनावर

वरपरको तापक्रम जस्तोसुकै भए पनि शरीरको तापक्रम एउटै रहने जनावरलाई तातो रगत भएका जनावर अर्थात् समतापी जनावर भनिन्छ। मानिस, गाई, भैँसी, बाघ, गैँडा र सबै चरा तातो रगत भएका जनावर हुन्।

गर्मीमा होस् वा जाडोमा, स्वस्थ मानिसको शरीरको तापक्रम करिब 37 °C (98.6 °F) हुन्छ। तातो रगत भएको जनावरले आफूले खाएको खानाबाट आफ्नो तातो आफैँ बनाउँछ। जाडो हुँदा यो काँप्छ र यसका रौँ वा प्वाँख फुलेर ठाडा हुन्छन्। गर्मी हुँदा तातो बाहिर निकाल्न यसलाई पसिना आउँछ वा यो जिब्रो निकालेर स्वाँस्वाँ गर्छ।

गरेर हेर्नुहोस्

चिसो रगत र तातो रगत

हावाको तापक्रम बदल्नुहोस् र छायामा बसेको माउसुली र मानिसको शरीरको तापक्रम हेर्नुहोस्।

हावा 20 °C−1001020304050°Cमाउसुली: 20 °Cतपाईँ: 37 °C
हावा
20 °C
माउसुली (चिसो रगत भएको)
20 °C
तपाईँ (तातो रगत भएको)
37 °C

माउसुलीको शरीर हावाजत्तिकै चिसो छ: चल्नै नसक्ने गरी चिसो। यो चिराभित्र लुकेर जाडोभरि आराम गर्छ (शीतनिद्रा)।

माउसुली चिसो र सुस्त छ। शरीर तताउन यो घाम ताप्ने ठाउँ खोज्छ।

माउसुली तातो र फुर्तिलो छ: यो दौडन, चढ्न र किरा समात्न सक्छ।

धेरै गर्मी! शरीर सेलाउन माउसुली छाया परेको चिराभित्र लुक्छ।

तपाईँ 37 °C मै रहनुहुन्छ: तपाईँ काँप्नुहुन्छ र न्याना लुगा लगाउनुहुन्छ।

तपाईँ आरामसँग 37 °C मै रहनुहुन्छ।

तपाईँ 37 °C मै रहनुहुन्छ: तपाईँलाई पसिना आउँछ र पसिना सुक्दा शरीर सेलाउँछ।

गर्मीको दिउँसो भ्यागुताको शरीर तातो र जाडोको रातमा चिसो हुन्छ। यो कस्तो जनावर हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

ढाड भएका जनावरका पाँच वर्ग

शरीरको बनोट र अरू गुणका आधारमा ढाड भएका जनावरलाई पाँच वर्गमा छुट्याइन्छ।

  1. माछा (पिसिज): सबै किसिमका माछा।
  2. उभयचर (एम्फिबिया): भ्यागुतो, खस्रे भ्यागुतो, सालामान्डर।
  3. सरीसृप (रेप्टिलिया): छेपारो, गोही, सर्प, कछुवा।
  4. पक्षी (एभिज): कुखुरा, परेवा, डाँफे र अरू सबै चरा।
  5. स्तनधारी (म्यामालिया): मानिस, चमेरो, ह्वेल, गाई।

1. माछा (पिसिज)

सबै माछा यस वर्गमा पर्छन्। यिनको शरीर डुङ्गा आकारको हुन्छ। यिनका लक्षण:

  • i.यिनको शरीर लाम्चो, प्रायः दायाँबायाँ चेप्टो र कत्लाले ढाकिएको हुन्छ।
  • ii.यिनीहरू पानीमा बस्छन्।
  • iii.यिनीहरू पखेटाको सहायताले पौडन्छन्।
  • iv.यिनीहरू टाउकोको दुवैतिर हुने फुल्काबाट सास फेर्छन्।
  • v.यिनको मुटुमा दुईओटा कोठा हुन्छन्।
  • vi.धेरैजसो माछाले पानीमा फुल पार्छन् र फुलको गर्भाधान शरीर बाहिर हुन्छ (बाह्य गर्भाधान)।

उदाहरण: असला, रोहु, समुद्री घोडा।

घोडाको जस्तो टाउको भएको सानो खैरो समुद्री घोडा, गुँडुल्किएको पुच्छरले समुद्री झारको डाँठ समातिरहेको
चित्र 3.17 पुच्छरले समुद्री झार समातेको समुद्री घोडा। यो माछाजस्तो देखिँदैन, तर यसमा फुल्का र पखेटा हुन्छन् र यो माछा नै हो। समुद्री घोडामा फुलबाट बच्चा ननिस्कुन्जेल भालेले फुललाई आफ्नो पेटको थैलीमा बोक्छ। फोटो: Hans Hillewaert, CC BY-SA 4.0

2. उभयचर (एम्फिबिया)

उभयचर जमिन र पानी दुवैमा बस्छन्। यसैले यिनलाई उभयचर (“दुवै ठाउँमा हिँड्ने”) भनिन्छ। यिनको जीवनको सुरुआत पानीमा हुन्छ। यिनका लक्षण:

  • i.यिनको छाला ओसिलो र चिप्लो हुन्छ; कत्ला हुँदैनन्।
  • ii.यिनको मुटुमा तीनओटा कोठा हुन्छन्।
  • iii.यिनका चारओटा हातखुट्टा हुन्छन्।
  • iv.चेपागाँडा अवस्थामा यिनीहरू फुल्काबाट सास फेर्छन्। ठुला भएपछि पानीमा हुँदा छालाबाट र जमिनमा हुँदा फोक्सोबाट (र छालाबाट पनि) सास फेर्छन्।
  • v.यिनीहरू पानीमा फुल पार्छन्। भ्यागुतो र खस्रे भ्यागुतोमा फुलको गर्भाधान शरीर बाहिर हुन्छ।

उदाहरण: भ्यागुतो, खस्रे भ्यागुतो, सालामान्डर।

पानीमाजमिनमा(प्रजननका लागि पानीमा फर्कन्छ)पानीमा पारिएकाफुलचेपागाँडा: फुल्का,पुच्छर, खुट्टा छैनन्पछाडिका खुट्टापलाउँछन्अगाडिका खुट्टा;पुच्छर छोटिन्छभ्यागुतो: फोक्सो रछालाबाट सास फेर्छ

Frog stages: LadyofHats (CC0)

चित्र 3.18 भ्यागुतोको जीवन पानीमा सुरु हुन्छ। फुलबाट चेपागाँडा निस्कन्छन्। चेपागाँडाले फुल्काबाट सास फेर्छ र पुच्छरको सहायताले पौडन्छ। पछि खुट्टा पलाउँछन् र पुच्छर छोटो हुँदै जान्छ। अनि सानो भ्यागुतो फोक्सो र छालाबाट सास फेर्दै जमिनमा निस्कन्छ।
फराकिलो टाउको र सुन्तला रङका औँला भएको, ओसिलो चिराचिरा परेको हिलोमा घस्रिरहेको गाढा खैरो न्युट
चित्र 3.19 ओसिलो हिलोमा हिमाली न्युट (एक किसिमको सालामान्डर)। यो अलि अलि छेपारोजस्तो देखिन्छ, तर यसको छाला ओसिलो हुन्छ र यसमा कत्ला हुँदैनन्। नेपालमा यो पूर्वी पहाडमा, इलाम वरपरका पोखरी र ओसिला जङ्गलमा पाइन्छ। फोटो: rijuche89, CC BY 4.0

3. सरीसृप (रेप्टिलिया)

धेरैजसो सरीसृप जमिनमा घस्रेर हिँड्छन्। (सरीसृप शब्दको अर्थ नै “घस्रेर हिँड्ने जन्तु” हो।) यिनमध्ये धेरैजसो जमिनमा बस्छन् भने केही पानीमा बस्छन्। यिनका लक्षण:

  • i.यिनको छाला सुक्खा हुन्छ र कडा कत्लाले ढाकिएको हुन्छ।
  • ii.धेरैजसोको मुटुमा तीनओटा कोठा हुन्छन्। (गोहीको मुटुमा चारओटा हुन्छन्।)
  • iii.यिनीहरू फोक्सोबाट सास फेर्छन्।
  • iv.यिनीहरू बलियो खोल भएका फुल जमिनमा पार्छन्।
  • v.यिनीहरू घस्रेर हिँड्छन्।

उदाहरण: सर्प, गोही, कछुवा, छेपारो, माउसुली।

4. पक्षी (एभिज)

सबै चरा यस वर्गमा पर्छन्। यिनका लक्षण:

  • i.यिनको शरीर प्वाँखले ढाकिएको हुन्छ (भित्र नरम भुत्ला र माथि चिल्ला प्वाँख)।
  • ii.यिनका एक जोडी पखेटा, एक जोडी खुट्टा र एउटा चुच्चो हुन्छ। यिनका अगाडिका खुट्टा पखेटामा बदलिएका हुन्छन्।
  • iii.यिनीहरू फोक्सोबाट सास फेर्छन्।
  • iv.यिनको मुटुमा चारओटा कोठा हुन्छन्।
  • v.यिनका हाड हलुका र खोक्रा हुन्छन्।
  • vi.यिनीहरू कडा खोल भएका फुल पार्छन् र फुलको गर्भाधान शरीरभित्र हुन्छ (भित्री गर्भाधान)।

उदाहरण: परेवा, हाँस, कुखुरा, डाँफे, मयूर, काग।

घाँसे डाँडामा उभिएको भाले डाँफे; यसका प्वाँख निला, हरिया र बैजनी रङमा टल्केका, पुच्छर तामाजस्तो सुन्तला र टाउकोमा कल्की
चित्र 3.20 हिमालको भिरालोमा नेपालको राष्ट्रिय पक्षी डाँफे। भाले डाँफेका प्वाँख निला, हरिया र बैजनी रङमा टल्कन्छन्। फोटो: HRUDANAND CHAUHAN, CC BY-SA 4.0

5. स्तनधारी (म्यामालिया)

मानिस यस वर्गमा पर्छ। धेरैजसो स्तनधारी जमिनमा बस्छन्, कुनै पानीमा बस्छन् र कुनै उड्छन्: ह्वेल र डल्फिन पानीमा बस्छन् भने चमेरो उड्छ। यिनका लक्षण:

  • i.यिनको शरीर रौँले ढाकिएको हुन्छ।
  • ii.यिनीहरू बच्चा जन्माउँछन् र दुध चुसाएर हुर्काउँछन्।
  • iii.यिनीहरू फोक्सोबाट सास फेर्छन्।
  • iv.यिनको मुटुमा चारओटा कोठा हुन्छन्।
  • v.धेरैजसोमा एक जोडी बाह्य कान (कानका बाहिरी पाता, पिन्ना) हुन्छन्।

उदाहरण: मानिस, चमेरो, ह्वेल, गाई, भैँसी।

हाँसको जस्तो चेप्टो चुच्चो भएको, रौँदार खैरो प्लाटिपस नदीको सतहमा पौडिरहेको
चित्र 3.21 अस्ट्रेलियाको तस्मानियाको एउटा नदीमा पौडिरहेको प्लाटिपस। यसले फुल पार्छ, तर यसमा रौँ हुन्छन् र यसले बच्चालाई दुध खुवाउँछ। यसैले यो स्तनधारी हो। फोटो: Charles J. Sharp, CC BY-SA 4.0
माछाअरिकलभेन्ट्रिकल2 कोठाएउटा अरिकल,एउटा भेन्ट्रिकलउभयचरअरिकलअरिकलभेन्ट्रिकल3 कोठादुई अरिकल; रगतभेन्ट्रिकलमा मिसिन्छसरीसृपअरिकलअरिकलभेन्ट्रिकल3 कोठाभेन्ट्रिकलमा आधा भित्ता:कम मिसिन्छचरा, स्तनधारीअरिकलअरिकलभेन्ट्रिकलभेन्ट्रिकल4 कोठादुवै कहिल्यै मिसिँदैनन्(गोहीमा पनि)कम अक्सिजनधेरै अक्सिजनमिसिएको
चित्र 3.22 विभिन्न वर्गका मुटु। माछाको मुटुमा दुईओटा, उभयचरको तीनओटा, सरीसृपको तीनओटा (आधा पर्दासहित) र चरा र स्तनधारीको चारओटा कोठा हुन्छन्।

गरेर हेर्नुहोस्

ढाड भएका जनावरको कुन वर्ग?

हरेक जनावरका सङ्केत पढेर त्यसको वर्गमा थिच्नुहोस्। झुक्याउने जनावरदेखि होसियार रहनुहोस्!

12 मध्ये कार्ड 1 · अङ्क 0

चमेरो

छालाका पखेटाले राति उड्छ; शरीरमा रौँ; बच्चालाई दुध खुवाउँछ।

कुन वर्ग? एउटामा थिच्नुहोस्।

कुन वर्गको छाला कडा कत्ला भएको सुक्खा हुन्छ र यसले जमिनमा फुल पार्छ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

चमेरो चरा नभई स्तनधारी किन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

अभ्यास (3.3 ढाड भएका जनावर)

1. मिल्ने शब्द छानेर खाली ठाउँ भर्नुहोस्

यी शब्द प्रयोग गर्नुहोस्: समतापी, मेरुदण्ड, हलुका, विषमतापी, तीनओटा, गिल्स। (एउटा शब्द प्रयोग हुँदैन।)

क.

ढाड भएका जनावरको शरीरमा ……… हुन्छ।

उत्तर
ख.

माछाले ……… बाट सास फेर्छन्।

उत्तर
ग.

सामान्यतया सरीसृपको मुटुमा ……… कोठा हुन्छन्।

उत्तर
घ.

पक्षी वर्गका जीवका हाड ……… र खोक्रा हुन्छन्।

उत्तर
ङ.

शरीरको तापक्रम नबदलिई एउटै रहने जनावरलाई ……… भनिन्छ।

उत्तर

2. सही उत्तर छान्नुहोस्

क. ढाड भएको जनावर कुन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

ख. कुन जनावरले बच्चा जन्माउँछ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

ग. पानीमा बस्ने धेरैजसो जनावरले कुन अङ्गबाट सास फेर्छन्?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

घ. पक्षी वर्गका जीवको मुटुमा कतिओटा कोठा हुन्छन्?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

3. जोडा मिलाउनुहोस्

क.

हरेक लक्षणलाई एउटा जनावरसँग जोडा मिलाउनुहोस्: हलुका हाड, तीन कोठे मुटु, चार कोठे मुटु, गिल्सबाट सास फेर्ने, जमिन र पानी दुवैमा बस्ने। जनावर: मानिस, माछा, कछुवा, चरा, समुद्री घोडा, भ्यागुतो।

उत्तर

4. तलका प्रश्नको उत्तर लेख्नुहोस्

क.

ढाड भएका जनावरलाई कति वर्गमा छुट्याइएको छ? ती के के हुन्?

उत्तर
ख.

चराहरू कुन विशेषताका कारण उड्न सक्छन्? कुनै तीनओटा विशेषता लेख्नुहोस्।

उत्तर
ग.

छेपारोलाई सरीसृप वर्गमा राख्नुको कारण के हो, लेख्नुहोस्।

उत्तर
घ.

फरक छुट्याउनुहोस्:

  • i.तातो रगत भएका र चिसो रगत भएका जनावर
  • ii.चरा र चमेरो
  • iii.भ्यागुतो र गोही
  • iv.पक्षी र स्तनधारी
उत्तर
ङ.

तलका वर्गमा पर्ने जनावरका दुई दुईओटा विशेषता लेख्नुहोस्: i. माछा, ii. उभयचर, iii. सरीसृप, iv. पक्षी, v. स्तनधारी।

उत्तर
च.

माछाको सफा चित्र बनाई यसका विभिन्न भागको नाम लेख्नुहोस्।

उत्तर
छ.

फुलबाट बच्चा निस्कने र सिधै बच्चा जन्माउने तीन तीनओटा जनावरको नाम लेख्नुहोस्।

उत्तर
ज.

यी जीवका दुई दुईओटा लक्षण लेख्नुहोस्: i. माउसुली, ii. परेवा, iii. भ्यागुतो।

उत्तर
झ.

माछा र ह्वेलबिचका समानता र भिन्नता तालिका बनाई लेख्नुहोस्।

उत्तर
ञ.

चमेरो र ह्वेललाई किन स्तनधारी वर्गमा राखिएको हो, कारण लेख्नुहोस्।

उत्तर

3.4 फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवा

पृथ्वीमा धेरै किसिमका बिरुवा पाइन्छन्। कुनै धेरै साना हुन्छन् भने कुनै ठुला रुख हुन्छन्। कुनैलाई त सूक्ष्मदर्शक यन्त्रले मात्र देख्न सकिन्छ। कुनै बिरुवामा फूल फुल्छ भने कुनैमा कहिल्यै फुल्दैन।

क. फूल नफुल्ने बिरुवा

फूल नफुल्ने बिरुवामा जीवनको कुनै पनि समयमा फूल फुल्दैन। कुनैलाई सूक्ष्मदर्शक यन्त्रले मात्र देख्न सकिन्छ भने कुनै मझौला आकारका हुन्छन्। यी कम विकसित बिरुवा हुन्। यिनलाई अपुष्पक (क्रिप्टोगेम) बिरुवा पनि भनिन्छ। यीमध्ये धेरैजसोले बिउको सट्टा आँखाले देख्नै नसकिने ससाना बीजाणु (स्पोर) बनाउँछन्। बीजाणुबाट नयाँ बिरुवा उम्रन्छन्।

अल्गी

जरा, डाँठ र पात छुट्याउन नसकिने सरल हरिया बिरुवालाई अल्गी भनिन्छ। यिनमा हरितकण हुने भएकाले यिनले आफ्नो खाना आफैँ बनाउँछन्। यिनीहरू पानी र ओसिला ठाउँमा पाइन्छन्। कुनैलाई सूक्ष्मदर्शक यन्त्रले मात्र देख्न सकिन्छ। उदाहरण: स्पाइरोगाइरा, क्लामाइडोमोनस।

सूक्ष्मदर्शक यन्त्रमा देखिएको, कोषहरूमा बाँडिएको लामो हरियो धागो; हरेक कोषभित्र घुमाउरो गरी बटारिएको हरियो फित्ता
चित्र 3.23 सूक्ष्मदर्शक यन्त्रमा स्पाइरोगाइराको एउटा धागो। हरेक कोठा एउटा कोष हो र त्यसभित्र हरितकणको स्प्रिङजस्तो हरियो फित्ता हुन्छ। यही बटारिएको फित्ताका कारण स्पाइरोगाइराको नाम रहेको हो। फोटो: Iceclanl, CC BY-SA 3.0

फन्जाइ

जरा, डाँठ र पात छुट्याउन नसकिने र हरितकण नभएका सरल जीवलाई फन्जाइ भनिन्छ। हरितकण नभएकाले यिनले आफ्नो खाना आफैँ बनाउन सक्दैनन्: यिनीहरू मरेका र कुहिएका वस्तुबाट वा अरू जीवबाट खाना लिन्छन्। उदाहरण: च्याउ, यिस्ट (पाउरोटीको पिठो फुलाउन प्रयोग गरिन्छ) र पुरानो रोटीमा उम्रने फुस्रो ढुसी (म्युकर)।

पाइलस (टोपी)गिल्स: यहाँ बीजाणुबन्छन्एनुलस (रिङ)स्टाइप (डाँठ)भोल्भा (कचौरा)कलिलो च्याउमाइसेलियम: हाइफी(धागा) को जालोफ्रुटिङ बडी:जमिनमाथिजमिनमुनि

Mushroom: Jan Kops, Flora Batava vol. 10 (1849), public domain

चित्र 3.24 च्याउ। माथिको छाताजस्तो भाग (टोपी) र यसको डाँठ मात्र हामीले देख्ने भाग हुन्। जमिनमुनि मसिना धागाको जालो, माइसेलियम हुन्छ। यसले कुहिएका वस्तुबाट खाना लिन्छ।
फुस्रा सेता, खैरो-हरिया र सुन्तला रङका ढुसीका धब्बाले ढाकिएको पाउरोटीको टुक्रा
चित्र 3.25 ढुसीले ढाकिएको पाउरोटी। हरेक फुस्रो धब्बा अनगिन्ती पातला धागाले बनेको एउटा फन्जाइ हो। फोटो: Matt Wharton, CC BY-SA 2.0

ब्रायोफाइटा

ओसिलो जमिनमा उम्रने र जमिनमा अडिन राइज्वाइड भनिने मसिना रौँजस्ता त्यान्द्रा भएका हरिया बिरुवाको समूहलाई ब्रायोफाइटा भनिन्छ। यिनमा हरितकण हुन्छ र यिनले आफ्नो खाना आफैँ बनाउँछन्, तर यिनमा साँच्चैका जरा र फूल हुँदैनन्। उदाहरण: मस, मार्केन्सिया।

पुरानो इँटाको पर्खाल ढाकेको चम्किलो हरियो मसको बाक्लो गलैँचा
चित्र 3.26 पुरानो इँटाको पर्खाल ढाकेको मस। हरेक सानो बिरुवा करिब 1 cm मात्र अग्लो हुन्छ, तर सबै मिलेर स्पन्जजस्तै पानी सोस्ने नरम गलैँचा बन्छ। फोटो: Sankar, CC BY-SA 4.0
हावाले उडाएका बीजाणुक्याप्सुल: बीजाणु बनाउँछबिर्को: झरेपछि बीजाणु बाहिर निस्कन्छन्सिटा (डाँठ)काण्डभरि साना, साधारण पातडाँठराइज्वाइड (साँच्चैका जरा होइनन्)स्पोरोफाइट(2n) हरियो बिरुवामाथिबाँच्छग्यामेटोफाइट(n) देखिने हरियोबिरुवा

Moss: Jan Kops, Flora Batava vol. 8 (1846), public domain

चित्र 3.27 ठुलो पारेर देखाइएको मसको एउटा बिरुवा। यसको राइज्वाइडले यसलाई जमिनमा अड्याउँछ; यसको पातलो डाँठमा साना पात हुन्छन्; टुप्पाको डाँठमा बीजाणुले भरिएको दाना (क्याप्सुल) हुन्छ।

टेरिडोफाइटा (उनिउँ)

उनिउँ फूल नफुल्ने बिरुवाको एउटा समूह हो। यस समूहलाई टेरिडोफाइटा भनिन्छ। मसमा जस्तो होइन, यिनमा साँच्चैका जरा, डाँठ र पात हुन्छन् र भित्र पानी बोक्ने नली पनि हुन्छन्। तर यिनमा फूल र बिउ हुँदैनन्: यिनले बीजाणु बनाउँछन्। यिनीहरू चिसो, ओसिलो र छाया परेको ठाउँमा उम्रन्छन्। उदाहरण: उनिउँ, निगुरो।

फ्रन्ड (पात)सानो पात (पिन्ना)गुँडुल्किएको कलिलो पातराइजोम: माटोमुनिको डाँठजरासानो पातको तल्लो सतहसोरस: बीजाणुले भरिएका थैलीको झुप्पोग्यामेटोफाइट: प्रोथ्यालस(करिब 5 mm चौडा)आर्किगोनिया(ओभम)एन्थेरिडियाराइज्वाइड

Fern: H. A. Köhler, Medizinal-Pflanzen (1887), public domain
Prothallus: Strasburger, in the Encyclopaedia Britannica (1911), public domain

चित्र 3.28 उनिउँ। यसका प्वाँखजस्ता पात जमिनमुनिको डाँठबाट (राइजोम) निस्कन्छन् र त्यसमुनि जरा हुन्छन्। कलिलो पात स्प्रिङजस्तै गुँडुल्किएको हुन्छ। केही उनिउँका यस्ता कलिला पात टिपेर तरकारी बनाइन्छ: हाम्रा बजारमा बिक्ने निगुरो प्रायः Diplazium esculentum भन्ने उनिउँको हो। सबै उनिउँका पात खान मिल्दैनन्। साना पातको तलतिरका खैरा थोप्लामा बीजाणु हुन्छन्।

ख. फूल फुल्ने बिरुवा

फूल बिरुवाको सबैभन्दा राम्रो भाग हो। हाम्रो वरपर, घर र विद्यालयमा धेरै किसिमका फूल फुल्ने बिरुवा उम्रन्छन्। फूलबाट बिउ बन्छ र बिउबाट नयाँ बिरुवा उम्रन्छन्। बिउ बनाउने बिरुवालाई सपुष्पक बिरुवा भनिन्छ। साँच्चैका फूल फुल्ने र बिउ फलभित्र हुने बिरुवालाई एन्जिओस्पर्म भनिन्छ।

धेरैजसो फूल फुल्ने बिरुवाले बिउ बनाउँछन्। बिउभित्र पातजस्ता भाग हुन्छन्। यी भागलाई फक्लेटा भनिन्छ।

  • कुनै बिरुवाको हरेक बिउमा एउटा फक्लेटा हुन्छ। यस्ता बिरुवालाई एकदलीय बिरुवा भनिन्छ। यिनका पात प्रायः लामा र साँघुरा हुन्छन् र तिनका नसा एकआपसको छेउछेउमा समानान्तर हुन्छन्। यिनका जरा पातला र गुच्छा परेका (गुच्छे जरा) हुन्छन्। उदाहरण: धान, गहुँ, मकै, बाँस, प्याज।
  • कुनै बिरुवाको हरेक बिउमा दुईओटा फक्लेटा हुन्छन्। यस्ता बिरुवालाई दुईदलीय बिरुवा भनिन्छ। यिनका पात प्रायः फराकिला हुन्छन् र तिनका नसा जालीजस्ता हुन्छन्। यिनमा एउटा मुख्य जरा, मूल जरा हुन्छ। उदाहरण: तोरी, चना, केराउ, सिमी, फर्सी, स्याउ, सुन्तला।
एकदलीयदुईदलीयमकैचनाबाँसपिपलप्याजतोरीट्रिलियमजङ्गली गुलाबबिउपातजराकाण्डको छड्के काटफूलभ्रूणखानाको भण्डार (इन्डोस्पर्म)एउटा फग्लेँटोभ्रूणदुईओटा फग्लेँटासमानान्तर नसाजालीदार नसा; पातको डाँठ (पेटिओल)गुच्छे जरा, सबै उस्तैशाखासहितको मूल जराभास्कुलर बन्डलछरिएकाभास्कुलर बन्डलघेरा परेर3 पेटल,3 सेपल:तीन तीनमा5 पेटल:पाँच (वा चार) मा

Maize grain: traced from Sarah Greenwood, CC BY-SA 4.0 (this drawing CC BY-SA 4.0 too)
Chickpea seed: after P. Taubert (1894) and Pearson Scott Foresman, public domain
Bamboo leaf: traced from W. H. Fitch's plate of Dendrocalamus strictus (public domain)
Peepal leaf: traced from a nature print of 1858 (public domain)
Onion: O. W. Thomé, Flora von Deutschland (1885), public domain
Mustard root: C. A. M. Lindman, Billeder af Nordens Flora (1901), public domain
Trillium: traced from a photo by Cbaile19 (CC0)
Wild rose: petal and sepal traced from O. W. Thomé, Flora von Deutschland, 1885 (public domain)

चित्र 3.29 एकदलीय र दुईदलीय बिरुवाको तुलना। अहिलेलाई पहिलो तीन लहर मात्र हेरौँ: एकदलीय बिउमा एउटा फक्लेटा हुन्छ, यसका पातका नसा समानान्तर हुन्छन् र जरा गुच्छा परेका हुन्छन्; दुईदलीय बिउमा दुईओटा फक्लेटा हुन्छन्, यसका पातका नसा जालीजस्ता हुन्छन् र यसमा मूल जरा हुन्छ।

बिउ बनाउने कुनै बिरुवामा साँच्चैका फूल र फल हुँदैनन्। यिनका बिउ कोनका कत्लामाथि नाङ्गा रहन्छन्। यिनका पात प्रायः सियोजस्ता हुन्छन्। यस्ता बिरुवालाई जिम्नोस्पर्म भनिन्छ। उदाहरण: सल्लो, साइकस, धुपी।

जिम्नोस्पर्म: नाङ्गा बिउएन्जिओस्पर्म: फलभित्र बिउसल्लोको कोनएउटा कत्लाकागजजस्तो पखेटाखुला रहेको बिउ,कत्लामाथिभित्र बन्द बिउ (केराउ)कोसा: फूलको ओभरीबाटबनेको फल

Pine cone: O. W. Thomé, Flora von Deutschland (1885), public domain
Cone scale: Pennsylvania Department of Forestry, Bulletin 11 (1901), public domain
Pea pod: Lukas Budimaier, CC0, via Wikimedia Commons

चित्र 3.30 बायाँ: सल्लोको कोन, जिम्नोस्पर्म। यसका बिउ काठजस्ता कडा कत्लामाथि खुला (नाङ्गा) रहन्छन्; तिनको वरिपरि फल हुँदैन। दायाँ: केराउको कोसा, एन्जिओस्पर्म। यसका बिउ (केराउका दाना) फलभित्र (कोसाभित्र) हुन्छन्।
बिरुवाफूल नफुल्ने बिरुवा(अपुष्पक): फूल र बिउ हुँदैनन्बिउ बनाउने बिरुवा(सपुष्पक): बिउ बनाउँछन्अल्गीस्पाइरोगाइराजरा, पात छैनन्फन्जाइच्याउ, ढुसीहरितकण छैनब्रायोफाइटामसराइज्वाइडटेरिडोफाइटाउनिउँ, निगुरोजरा, बिउ छैनजिम्नोस्पर्मसल्लो, साइकस, धुपीकोनमा नाङ्गा बिउएन्जिओस्पर्मसाँच्चैका फूल;फलभित्र बिउएकदलीय1 फक्लेटाधान, मकैदुईदलीय2 फक्लेटातोरीफन्जाइलाई (धर्को टुटेको) प्रायः यहाँ राखिन्छ, तरआजभोलि यिनको आफ्नै छुट्टै जगत् छ।
चित्र 3.31 यस एकाइमा बिरुवालाई समूहमा कसरी छुट्याइएको छ। फूल नफुल्ने बिरुवा (अपुष्पक): अल्गी, फन्जाइ, ब्रायोफाइटा र टेरिडोफाइटा। बिउ बनाउने बिरुवा (सपुष्पक): कोनमा नाङ्गा बिउ हुने जिम्नोस्पर्म र साँच्चैका फूल र फल हुने एन्जिओस्पर्म। एन्जिओस्पर्म एकदलीय वा दुईदलीय हुन्छन्।

फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवाका जरा, डाँठ र पातको बनोट धेरै फरक हुन्छ। मुख्य फरक यस्ता छन्:

फूल नफुल्ने बिरुवा फूल फुल्ने बिरुवा
सरल, कम विकसित बढी विकसित
कुनैमा जरा, डाँठ र पात छुट्याउन सकिँदैन (अल्गी) जरा, डाँठ, पात र फूल राम्रोसँग विकसित हुन्छन्
कुनैमा हरितकण हुन्छ; कुनैमा हुँदैन (च्याउ, ढुसी) झन्डै सबैमा हरितकण हुन्छ (तोरी, चना, केराउ)
बिउ होइन, बीजाणु बनाउँछन् बिउ बनाउँछन्

कुन बिरुवामा हरितकण हुँदैन?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

एउटा बिरुवामा मूल जरा र जालीजस्ता नसा भएका फराकिला पात छन्। त्यो कुन हो?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

मसको बिरुवालाई जमिनमा केले अड्याउँछ?

किन भनेर हेर्न एउटा उत्तर छान्नुहोस्।

अभ्यास (3.4 फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवा)

1. मिल्ने शब्द छानेर खाली ठाउँ भर्नुहोस्

यी शब्द प्रयोग गर्नुहोस्: सपुष्पक, राइज्वाइड, जरा, हरितकण, अपुष्पक, खाना। (एउटा शब्द प्रयोग हुँदैन।)

क.

फूल नफुल्ने बिरुवालाई ……… भनिन्छ।

उत्तर
ख.

फन्जाइ वर्गका वनस्पतिमा ……… हुँदैन।

उत्तर
ग.

हरितकण नभएका सरल बिरुवाले आफ्नो ……… आफैँ बनाउन सक्दैनन्।

उत्तर
घ.

मसलाई जमिनमा अड्याउने मसिना रौँजस्ता त्यान्द्रालाई ……… भनिन्छ।

उत्तर
ङ.

फूल फुल्ने बिरुवालाई ……… भनिन्छ।

उत्तर

2. तलका प्रश्नको उत्तर लेख्नुहोस्

क.

तपाईँको घर वरपर पाइने फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने तीन तीनओटा बिरुवाको नाम लेख्नुहोस्।

उत्तर
ख.

फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने बिरुवाका तीन तीनओटा फरक लेख्नुहोस्।

उत्तर
ग.

कुनै एउटा फूल फुल्ने बिरुवाको सफा चित्र बनाउनुहोस्।

उत्तर
घ.

तलका बिरुवालाई फूल फुल्ने र फूल नफुल्ने समूहमा छुट्याउनुहोस्: च्याउ, उनिउँ, तोरी, धान, फापर।

उत्तर
ङ.

तोरी र उनिउँमध्ये कुन बिरुवा बढी विकसित हुन्छ? कारणसहित स्पष्ट पार्नुहोस्।

उत्तर
च.

सल्लो र पिपलको अवलोकन गरी तिनका समानता र भिन्नतालाई भेन चित्रमा देखाउनुहोस्।

सङ्केत
उत्तर

यो पाठ्यपुस्तकको सहायक सामग्री हो, पाठ्यपुस्तकको सट्टा होइन। विद्यालयमा पढाइने पुस्तक नै पढ्नुहोस् र कुनै कुरा फरक परे शिक्षकको कुरा मान्नुहोस्। गल्ती भेटे हामीलाई भन्नुहोस्।