नियम
- वाक्यमा पद आउने क्रमलाई पदक्रम भनिन्छ; नियमअनुसारको सामान्य क्रम व्याकरणिक पदक्रम र जोड वा लयका लागि फेरिएको क्रम आलङ्कारिक पदक्रम हो: गाउँमा एउटै इनार छ। → एउटै इनार छ गाउँमा।
- व्याकरणिक पदक्रममा कर्ता सुरुमा र क्रिया अन्त्यमा आउँछ: आमा मेलामा जानुभयो।
- कर्म क्रियाभन्दा अगाडि आउँछ: किसानले धान रोपे।
- विशेषण आफ्नो विशेष्यभन्दा अगाडि र क्रियाविशेषण क्रियाभन्दा अगाडि आउँछ: सेता परेवा भुरुर्र उडे।
- समय र ठाउँ जनाउने शब्द प्रायः कर्तापछि, क्रियाभन्दा अगाडि आउँछन्: हजुरआमा बिहानै जाँतामा मकै पिँध्नुहुन्छ।
- आलङ्कारिक पदक्रममा क्रिया प्रायः अगाडि सर्छ र जोड दिनुपर्ने पद सुरु वा अन्त्यमा आउँछ; यो कविता, गीत, नारा र भावपूर्ण बोलीमा पाइन्छ: आयो रमाइलो दसैँ!
- पदक्रम फेर्दा पद, काल, पुरुष र अर्थ उही रहन्छन्, क्रम मात्र फेरिन्छ; विशेषण र विशेष्य सँगै रहन्छन्: उडे सेता परेवा।
- कविताको हरफलाई व्याकरणिक पदक्रममा बदल्दा कथ्य रूप मानक बनाउन र छुटेको पद थप्न सकिन्छ: न चुनावले रोक्छ यसलाई। → चुनावले यसलाई रोक्दैन।
यस पटक: ० ठिक, ० बेठिक